Kies bewust & eet smakelijk

Afgelopen week las ik een stuk (in juridische termen heet dat een productie) dat aangedragen was door de advocaat van één van Nederlandse grootste leveranciers van voedingsmiddelen. In dat stuk werd zijn cliënt gepresenteerd als een logistiek dienstverlener. Nu wil ik niet verder ingaan op de productie, hoewel deze openbaar is. Geschillen zijn altijd interessant en meestal komen deze voort uit een ander beeld of verwachting dat partijen hebben bij een overeenkomst.

In dit geval was het beeld ontstaan van een leverancier die zich door haar kwaliteit van geleverde voeding had onderscheiden in onder andere een smaaktest. Alle interne klanten hadden zich in belangrijke mate achter de keuze voor de leverancier geschaard. Inkoop was dolgelukkig met het tekengeld: een mooie bonus die werd uitgekeerd direct na het ondertekenen van de overeenkomst en bovendien garandeerde de leverancier 5% onder de laagste prijs in de markt op basis van een markconformiteit toets.  (Ik zie nog wel eens een voedingscontract en het staat bij verdacht veel klanten in hun contract: wij hebben het beste contract! is de bijbehorende ondertitel van de inkoper)

 

Na heel veel artikelmutaties in het logistiek systeem werd de eerste order geplaatst. Na een maand kwam de eerste factuur en die liep, wonder boven wonder, zonder fouten door de factuurcontrole! De tweede maand ging met een paar schoonheid foutjes, de derde maand werd een probleem en na het eerste kwartaal werd er één fte besteed aan de factuurcontrole van de betreffende leverancier. Wat bleek: de leverancier genereerde zoveel artikelmutaties (gewijzigde eenheden, maten, gewichten enzovoort) dat inkoop die niet kon bijbenen in haar logistieke systeem. Bovendien was inkoop het niet met de wijzigingen eens omdat de artikelen allemaal duurder werden in plaats van goedkoper.

Verder had de leverancier een mooi verhaal gehouden over standaardisatie en overstappen op niet merk artikelen. Ook hier was niets van terecht gekomen. Waar de leverancier zich wel druk overmaakte was de gestegen grondstof prijzen. Prachtige presentaties waaruit bleek dat de huidige prijzen niet te handhaven waren. Jammer voor de leverancier, had deze maar geen vaste prijzen moeten garanderen….

Als de leverancier zich presenteert als een logistiek dienstverlener dan maak je hele andere afspraken met hem dan als je dat doet met een leverancier waarvan je veronderstelt dat deze voeding levert. Naar aanleiding van bovenstaande ben ik de grondstof prijzen eens goed gaan bestuderen en ben tot de conclusie gekomen dat de marge die een leverancier van voedingsmiddelen maakt beduidend hoger is dan die van een logistiek dienstverlener….het valt dus wel mee met die gestegen grondstofprijzen.

Als eten een probleem wordt…

Afgelopen week vertelde een vriend dat zijn vader een zware operatie achter de rug had en dat gelukkig alles goed gegaan was. Zijn vader was blij het overleefd te hebben maar maakte zich zorgen omdat de dokter gezegd had dat hij overmorgen naar huis moest. In alle eerlijkheid; de beste man wist niet hoe hij naar huis moest omdat hij zich nog te wankel voelde om op zijn benen te blijven staan. Bijdehand als mijn vriend is, pakt hij het statusoverzicht van zijn vader, bladert er doorheen en constateert tot zijn verbazing dat zijn vader al 4 dagen niets heeft gegeten. Samen met nuchter zijn voor de OK maakt dat 5 dagen niets eten. Hoe voelt u zich na 5 dagen vasten?

Dit brengt me bij een interessant punt namelijk de relatie tussen voeding en het effect op de gemiddelde ligduur. De directeur-generaal volksgezondheid bij het VWS drs. Paul Huijtens is daar vrij duidelijk in: “Ondervoeding in ziekenhuizen leidt tot een langere opnameduur, hetzij omdat het herstel meer tijd vergt, of omdat het niet verantwoord is direct te beginnen met een ingreep”. De prevalentie is hoog (25-40%) en slechts de helft van de ondervoede patiënten wordt als ondervoed herkend en hiervoor behandeld. Ook de gevolgen zijn in een veelheid van wetenschappelijk onderzoek beschreven. Ondervoeding kan leiden tot vertraagde wondgenezing, verhoogde postoperatieve morbiditeit, verlengde ligduur en zelfs vroegtijdig overlijden.

De eerste vraag die ten aanzien van voeding gesteld kan worden is of voeding onderdeel uit maakt van de kwaliteit van zorg. Het aardige is dat voeding zich namelijk precies op de scheidslijn bevindt tussen enerzijds zorg en anderzijds facilitaire ondersteuning door een voedingsassistent. Is een patiënt ondervoed dan maakt het onderdeel uit van zorg en anders niet. Als de patiënt ondervoed is dan maakt dat de voedingsassistent/facilitaire dienst tot zorgverlener.

Maar wanneer en aan welke patiënten zou de facilitaire dienst deze zorg dan moeten verlenen? Op de eerste plaats moet een ziekenhuis voorkomen dat een ondervoede patiënt niet opgenomen wordt als het planbare zorg betreft. Vervolgens kan een onderscheid gemaakt worden voor patiënten waarvan het verwachte moment van ontslag langer dan bijvoorbeeld 48 uur weg ligt. Je raakt immers niet binnen 48 uur ondervoed. En overigens geheel in lijn met wat een snijdend specialist ooit tegen me zei:  “Tegen de tijd dat je weer trek hebt, dan wordt het hoog tijd dat je naar huis gaat”.

Behandeldoelstellingen gerealiseerd op de vierde opnamedag

Alle aandacht en inzet van voedingsassistenten zou dus gericht moeten zijn op die patiënten die langer liggen en mogelijk in de gevarenzone kunnen komen. Voedingsassistenten kunnen bijdragen aan de kwaliteit van zorg als zij ook sturen op de verwachte ontslagdatum. Wat moet mijn patiënt vandaag gegeten hebben als hij morgen of overmorgen naar huis moet.